Historia rasy

Jack Russell Terrier - mały pies o wielkim sercu

                    Stworzony do polowań, Jack Russell Terrier jest dziś jedną z najpopularniejszych i najchętniej wybieranych ras psów ze względu na jego temperament, charakter i… rozmiar. Tego małego rozrabiakę często można spotkać w towarzystwie rodzin z dziećmi czy też osób starszych, singli lub par, nie mówiąc o występach w reklamach tv czy filmach.

Jak to się stało, że ten mały i niepozorny pies stał się tak popularny na całym świecie? Aby odpowiedzieć na to pytanie musimy cofnąć się wstecz do początków rasy.

Powstanie rasy

                Rasa Jack Russell Terrier wywodzi się z Anglii. Powstała ona dzięki pomysłowości wielebnego Johna Russella, zwanego Jackiem,  żyjącego w XIX wieku w hrabstwie Devon. Pastor był zapalonym myśliwym i jeźdźcem, a także znawcą terrierów i jednym z założycieli angielskiego Kennel Clubu. W związku ze swoim hobby posiadał on własną hodowlę psów rasy foksterier, które wykorzystywał podczas polowań. Po pewnym czasie przestały mu one wystarczać i wielebny postanowił wówczas wyhodować psa, który mógłby biegać razem z psami gończymi, a zarazem być wykorzystywany w charakterze norowca pracującego w norach lisów (wypłaszając zwierzę z kryjówki). 

Jeszcze w trakcie studiów w Oxfordzie J.Russell nabył pierwszego terriera – suczkę o imieniu Trump od której rozpoczął swą nową hodowlę. Była ona biała, szorstkowłosa z łatami na głowie. Jak widać na rysunku poniżej, z wyglądu nie przypomina ona dzisiejszych „jacków”. Należy pamiętać, że ona stanowiła podstawę nowej rasy, która z biegiem czasu ewoluowała.

wielebny John "Jack" Russell
suczka Trump

Przez lata wielebny krzyżował różne psy w celu udoskonalenia cech charakteru nowej rasy. Efektem jego prób miał być pies niewielki, szybki i wytrzymały. Sam wygląd zewnętrzny nie miał dla pastora dużego znaczenia. Pies, którego pragnął, miał mieć wystarczająco długie nogi by nadążyć za jeźdźcem podczas polowania oraz być na tyle mały, by zmieścić się w lisiej norze. Tym samym do 1850r. udało się ukształtować zupełnie nową rasę i marzenie wielebnego Russella spełniło się.

Dalsze losy

                      Po śmierci pastora Russella zaledwie kilka osób zainteresowało się podtrzymaniem jego odkrycia, a jego nowo wyhodowane terriery nazwano working terrier (terriery pracujące). Dopiero w latach 30. XX wieku nadano rasie imię Jack Russell Terrier na cześć wielebnego.

Po II wojnie światowej zapotrzebowanie na psy myśliwskie, a tym samym na „jacki”, drastycznie spadło. Zmienił się również cel ich trzymania – zaczęły być one traktowane jako psy domowe lub/i do towarzystwa. 

Równocześnie w wielu państwach i na różnych kontynentach, a więc nie tylko w Anglii, zaczęto interesować się hodowlą tej rasy.

Współcześnie

                    W 1990r. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna na wniosek australijskich hodowców zaakceptowała wzorzec parson jack russell terriera, który to dopuszczał istnienie dwóch odmian w obrębie jednej rasy:
– krótkonożnej o wzroście około 27 cm i wydłużonej sylwetce (dzisiejszy jack)
– wysokonożnej sięgającej wzrostem do 37 cm i obrysie zbliżonym do kwadratu (dzisiejszy parson).

Jack Russell Terrier i Parson Russell Terrier

Dopiero 10 lat później, w 2000r., opublikowano osobny wzorzec dla Jack Russell Terriera, który został przyjęty przez FCI w 2001r i potwierdzony pismem okólnym z 2003r.